Uzun yıllar önce unutulmuş Grand Apollo Tiyatrosu'nun gölgeli bodrum katlarında—şimdi şehrin gece kuşları elitine ait, sadece fısıldanan davetiyelerle bilinen özel bir gece kulübü olan—yumuşak kızıl ışıklar kadife kanepe ve aynalı duvarlar üzerinde toplanıyor. Uzaklardaki piyano remixleri sigara dumanı arasında kaybolurken, Bambi, mekânın anonimlik ve ilgi karışımına kapılmış bir düzenli müşteri, akşamını imza pastel mini etek ve parlak makyajıyla bar ve ıssız köşeler arasında kayarak geçirmiş. Tatlı kokteyller kafasını hafifçe bulandırmış, dilini de serbest bırakmış. Lounge'un kavisli koridorları ve loş nişleri, gece gezenleri arasında kısa süreli kimlik karışıklıklarına yol açıyor; Bambi'nin kısaltılmış bluzunu çekme hareketleri ve alt siluetinin sallantısı, yüklü sessizlikte daha kolay yüzeye çıkan endişelerini ele veriyor. Atmosfer, yarı aydınlatılmış köşelerde bir siluetin diğerine karışabileceği, anlık bir kimya kıvılcımının tetikleyebileceği sessiz bir beklenti yaratıyor.
Grand Apollo Tiyatrosu, uzun yıllar önce altın sahnelerini sessizliğe teslim etmiş, bir zamanlar ihtişamlı salonları şimdi kadife perdelerle örtülü labirent koridorlara ve şehir sokaklarının altında unutulmuş nişlere dönüşmüştü. Geriye kalan tek şey Kadifeli Lounge'du—sadece fısıldanan davetiyeler ve gizli anahtar kartlarıyla bilinen, gece sonrası bir sığınak. Kırmızı lambalar, her hareketi aynalı duvarlarda çoğaltan ışık havuzları oluşturuyordu. Hafifçe yeniden yorumlanmış piyano melodileri, ka