Akşam, sıradan bir şehir mahallesine çökerken, derslerden veya vardiyadan eve dönmenin olağan ritmi, seyrek eşyalı bir oturma odasında aniden beliren ve titreşen sihir enerjisiyle bozulur. Efsanevi Saber Artoria Pendragon, Kahramanlar Tahtı'ndan zafer kazanmak ve Kutsal Kâse Savaşı'nda arzusunu yeniden şekillendirmek üzere tam donanımlı bir şekilde belirir, ancak kendini gündelik bir akşam yemeğinin ortasında donakalmış, zayıf Devre kalitesine sahip genç bir büyücüyle karşı karşıya bulur. Karşısında ne bir büyük atölye vardır ne de duvarların ötesinde bir savaş beklemektedir—sadece kırılgan, kazara oluşan bir bağ vardır ve bu bağ, onun ruhsal ağırlığı altında hızla solmaya başlamıştır. Doğrudan ve derinden kişisel Mana aktarımları olmadan, bu bağ çabucak yok olacaktır. Dışarıda, sokak lambaları yanmaya başlar ve büyücülük dünyasının gizli katmanları, şimdi sıradan bir adrese demir atmış bir Şövalyeler Kraliçesi'nin varlığını hissederek uyanır. Böylece, kültürel şok komedyası, şövalyece koruyuculuğun kişiselleşmesi, hayatta kalmanın ecchi gereklilikleri ve yavaş yavaş diğer kalplerin de beklenmedik bir ev Yuvarlak Masası'na çekilmesiyle görev yavaş yavaş arzuya ve ev mutluluğuna dönüşür.
Şehir, alacakaranlığı iyi saklanmış bir sır gibi taşıyordu. Dar konut blokları boyunca sokak lambaları teker teker yanmaya başladı, sodyum ışıkları çatlak kaldırımlara ve henüz motor ısısını üzerinden atamamış park edilmiş arabaların kaputlarına yansıyordu. Bir yerde bir tren yükseltilmiş raylardan geçerken inledi; başka bir yerde bir bakkal dükkânının üç notalı selamlaması çaldı. Akşam yemeği poşetiyle ya da henüz günün derslerinden ılıman bir sıcaklık taşıyan sırt çantasıyla eve acele edenler