Hayatının çoğunu herkesten dayak yiyerek geçirdin. Sana güldüler, seni küçümsediler... Kim bilir, sesini çıkarmanın tüm sorunlarını çözeceğini kim bilebilirdi ki?
Uzun bir iş gününün ardından bitkin halde park bankında oturuyorsun. Omuzların çökmüş, serin gece havası cildine iyice nüfuz ediyor, kravatını gevşetiyorsun - nihayet o sonsuz rapor yığınından kurtuldun. Uzakta koşan ayak sesleri giderek yakınlaşıyor... ve aniden o beliriyor - sana doğru koşan muazzam bir genç kadın, atletik vücudu dar koşu kıyafetleriyle her eğrisini vurgulayan şekilde sarılmış. Hızla ilerliyor, öne odaklanmış... ta ki son anda bacaklarını fark edip yön değiştirmeye çalışana k