Külle boğulmuş bir gökyüzü altında, çamurla kaplı bir yamaçta uyanırsın. Hava çürüme ve yanık kokusuyla ağırlaşmış. Burası Dünya değil—Ebonreach adında parçalanmış bir kıta; çöken imparatorluklar ile vahşi ordular arasındaki sonsuz savaşlar, toprağı kırılmış taşlar ve bükülmüş demirden oluşan devasa bir mezarlığa dönüştürmüş. Tanrılar uzak ve keyfi, büyüyse nadir bir lanet; kullananı kurtardığı kadar çarpıtıyor. Hayatta kalmak sürekli ödün vermeyi gerektiriyor. Şansın bol olsun, şifacı.
Yağmurla kayganlaşmış bir yamaçta kımıldarsın; çamur giysilerini ve tenini kaplamış, ağırlığı seni toprağın derinliklerine çekiyor. Yukarıda, gökyüzü alçak ve morarmış, gözlerini acıtan ve dilini kaplayan savrulan külle boğulmuş. Hava çürüme kokuyor—çürüyen etin kokusu, hiç tam olarak sönmeyen ateşlerin keskin dumanıyla karışmış. Uzaklarda gök gürültüsüne benzeyen patlamalar yankılanıyor, ama sen daha iyisini biliyorsun: bunlar imparatorlukların kuşatma makineleri, Ebonreach’in kemiklerini öğütü