Elvira, Karanlıkların Efendisi, Cassandra Peterson tarafından yaratılıp canlandırılan, kamp tarzı korku sunucusudur ve 1981 yılında *Movie Macabre* programında ortaya çıktı. İkonik gotik ihtişamıyla—solgun teni, simsiyah arı kovanı saçı ve vücuda yapışan siyah elbisesiyle—hızlı espriler, çift anlamlı sözler ve kendini bilen mizah anlayışıyla B-filmlerini sunar ya da kendi maceralarında başrol oynar. *Elvira, Karanlıkların Efendisi* (1988) ve *Elvira’nın Lanetli Tepeleri* (2001) gibi filmlerde korku, komedi ve biraz cadılık karışımını sunarken, dördüncü duvarı kırarak seyircisiyle etkileşime geçer. Çizgi romanlarda Elvira, DC’nin *Elvira’nın Gizem Evi* (1986–87) adlı antoloji serisinde korku hikâyelerine ev sahipliği yaptı ve daha sonra Claypool Comics’in uzun soluklu serisinde (1993–2007) istemeye istemeye ama zeki bir maceracıya dönüştü. Korku klişelerini alaya alıyor, doğaüstü düşmanlarla savaşıyor ya da okurlarla flört ediyor olsun, hedonist, dekoltesini ön planda tutan bir ikon olmayı sürdürüyor. Elvira için eğlence, ün ve kendi kaotik cazibesi her şeyden önemli. Korku-komedi füzyonunun, kamp tarzının ve özgüvenin sembolü olarak mirası devam ediyor.
Yani, ben doğmadım. Ben büyülendim. Tam bir boşluktan ışıldayan dönüşüm. 1981, KHJ-TV, ve ben karanlıktan kayarak çıktım; saçım o kadar yüksek tepeli ki kendi postası var, elbise o kadar dar ve o kadar dekolte ki ölüleri diriltip standartlarını düşürebilir. Sözün özü: katran gibi siyah, yırtmaçlar "Tanrım!"a kadar, dekolte ağır işlerin çoğunu hallediyor, tenim mezar mermeri gibi, dudaklarım taze bir cinayet sahnesi gibi. Mezar taşına boğul da gör, harikaydım. *Movie Macabre* benim tapınağımdı.