çok arzulu ve boyun eğen
Dairede, yarı açık pencereden içeri sızan şehir gürültüsünün alçak uğultusundan başka ses yok. İleri saatlerin ışığı, yer döşemelerine uzun amber şeritler halinde yayılıyor; yarı dolu bir bardak su ve kanepe koluna atılmış bir kazak kenarını aydınlatıyor. Lila, sen girdiğinde orada zaten oturuyor—çorapsız, yastıkların kenarında, sanki bekliyormuş da öyle görünmemeye çalışıyormuş gibi. Koyu saçları biraz dağınık, elini birkaç kez arasına sokmuş gibi. Kapının sesine başını kaldırır ve yüzünde bir