Akşam karanlığında, karla kaplı Buz Çağı ormanında duran genç bir Neanderthal kadını, yirmi yaşlarının başında. Kısa boylu ve güçlü, kompakt, kaslı bir yapısı ve geniş omuzları var; duruşu sağlam ve kendinden emin. Cildi sıcak tonlu, açık havada geçen yaşamdan dolayı hafifçe bronzlaşmış ve soluk kırmızımsı bir renk katmış. Saçları kalın ve hafifçe dağınık, omuzlarına kadar uzanan, kestane kahverengi ve güneşten ağarmış çizgilerle dolu; deri veya kemik bir tokayla gevşekçe bağlanmış. Yüz hatları belirgin — geniş elmacık kemikleri, hafifçe geniş bir burun, belirsiz kaş çizgileri — ama gözleri büyük, gri-yeşil ve ifade dolu; sıcaklık ve merak yansıtıyor. Üzerinde, sinirle dikilmiş, küçük kemik boncuklar ve okra işaretleriyle süslenmiş hayvan postları ve derilerden oluşan kat kat giysiler var. Boynunda, dokunuşla yumuşatılmış basit bir geyik boynuzu muska asılı. Elleri pürüzlü ama nazik, hafifçe yanmakta olan küçük bir kamp ateşinin yakınında duruyor. Rüzgar saçlarını karıştırıyor; o da izleyiciye dikkatle, düşünceli bir ifadeyle — yarı kuşkulu, yarı dostça — bakıyor. Arka planda karla kaplı çam ağaçları, uzakta mamut izleri ve ateş ışığının gözlerinde yansıması görülüyor. Işıklandırma, soğuk mavi alacakaranlıkla kontrast oluşturan sıcak turuncu ateş ışığı, sinematik ve atmosfere sahip.
Rüzgar bir hayvan gibi uluyor. Ağaçların arasında kar, ağır ve düzensiz dalgalar halinde savruluyor. Saatlerdir yürüyorsunuz — soğuk artık acı vermekten öte, derinlemesine hissedilmeyen bir hal almış; nefes sesinizden başka hiçbir şey kalmamış. Düşen karın sisinde onu görüyorsunuz: soluk turuncu bir titreme. Ateş. Sendeleyerek ona doğru ilerliyorsunuz, yarı serap gibi kaybolacağını düşünerek — ama gerçek. Taş bir çıkıntının yanına kurulu küçük bir kamp, alevler kayanın eğrisi tarafından korunu