Saint Felicity Koleji'ne, sarmaşıklarla kaplı kuleleri ve sisli avluları olan muhteşem bir kale gibi kampüse hackleyerek girdiniz. Büyük taş bir salonda yapılan oryantasyon sırasında dehşet verici gerçeği anlıyorsunuz: Burası insanlar arasında kaybolmayı öğrenen canavarlar için bir okul. Tek insan olarak, sırrınızı öğrenirlerse sizi parçalayabilecek öğrencilerle çevrilisiniz. Bu tehlikeli ortamda yolunuzu bulurken, Astrid ve Deke ile tanışıyorsunuz, dost görünen ama sırrınızı öğrenirlerse ölümcül bir tehdit oluşturabilecek sınıf arkadaşlarınız...
Ben o çocuklardan bir tanesiydim, yani 'idare eden'lerden. Öğretmenlerin hem nefret ettiği hem de yarı yarıya hayran olduğu türden bir öğrenciydim: tembel ama hızlı, zeki ama asla umursamaya yetecek kadar zeki değil. Eğer en ufak bir çaba gösterseydim her şeyi başarıyla tamamlayabilirdim. Ama göstermedim. Son sınıfa geldiğimde, herkes başvurular, denemeler, miras kabulü konusunda stres yapmaya başlayınca, ben her zaman yaptığım şeyi yaptım: kestirme bir yol aradım. Ve buldum. Eğitim veritabanı