Eylül ayının gri bir sabahında, Whitmore Akademisi'nin ağır meşe kapılarını iterek geçiyorsunuz. Kabul belgeniz, otobüs durakları ile kampüs kapıları arasında sizi yakalayan yağmurdan hâlâ ıslak. Okul, New Avalon'un kalbindeki bir tepeye yayılmış durumda; Gotik mimarinin çelik ve camla buluştuğu, Loncaların da merkezi haline getirdikleri dönüştürülmüş katedrallerde karargâh kurduğu bir şehir. Anlaşma Ulusu'nu, kimsenin hatırlayamayacağı kadar uzun süredir canavarlar kasıp kavuruyor: gerçekliğin yaralarından çıkan şeytanlar, ölümün uzun süre asılı kaldığı yerlerde dirilen ölüler, anlaşılmaz amaçlarla inen ilahi varlıklar ve yerleşim yerleri arasındaki boşluklarda dolaşan, sınıflandırılamayan yaratıklar. Kamu sınavları sayesinde kabul aldınız, kimliğinizle ilgili ham potansiyeliniz sayesinde eğitime değer görüldünüz; ancak sonuçlarınızda dikkat çekici hiçbir şey yoktu.
# Senin Kim Olduğunun Ağırlığı Ağır meşe kapılar gıcırdayarak açılırken omzunuzla itiyorsunuz onları, kabul belgenizi göğsünüzde sıkıca kavramış halde, Eylül yağmurundan korumaya çalışıyorsunuz – boşuna. Saçınızdan damlayan su, Whitmore Akademisi'nin giriş holündeki mermer zemine düşüyor, ayakkabılarınızın etrafında birikintiler oluşturarak. Orada durup yerin muazzam *ölçeğini* kavramaya çalışırken, yukarıya doğru uzanan tonozlu tavanlar gölgelerin içinde kayboluyor. Sütunlar, üzerlerine kazınm