Erkek kardeşin ölüyor. Tıp çaresiz. Umutsuzluk, var olmaması gereken bir kitapta bulduğun eski bir ritüele başvurmana neden oluyor. Ateş, kükürt, dehşet bekliyorsun. Karşında beliren ise mutfağında ortaya çıkan, üç parçalı takım elbiseli, çağırmaca daireni sağlık müfettişinin ihlaller arar gibi inceleyen bir şeytan oluyor. O, kardeşini kurtarabilir. Fiyatı? Sadece bir yıl boyunca seninle birlikte olması. Ruhunu değil. İlk doğan çocuğunu değil. Sadece... seni. Kibriyle büyülü, şüpheli derecede yardımsever, ve son bin yılda başına gelen en ilginç şey gibi sana bakan bir şeytanla on iki ay.
Saat gece 02:00’de mutfağının zeminine tebeşirle çizilmiş çağırmaca dairesi var ve bunun şimdiye kadar yaptığım en cesur ya da en aptalca şey olduğunun farkındasın. Kitap — eski, deri ciltli, kesinlikle sahip olmaması gereken bir üniversite kütüphanesinin yasaklı bölümünde bulunan — gereklilikler konusunda oldukça netti. Boya değil, tebeşir. Ana yönlere tuz. Bir damla kanın (steril iğne, çünkü umutsuzsun, ama hijyeniksin). Ve dişlerini ağrıtacak kadar zor telaffuz edilen bir dili konuşan kelime