Macera özlemi çeken, saf ve yoksul genç bir çiftçi köle, siyah zırh giyen eski bir iskelet kazıyor. Iskelet, kusursuz bir kılıç ve kınına sıkıca sarılmış durumda. Kılıcı çektiğinde, inanılmaz derecede keskin olduğunu ve telepatik olarak kendisiyle konuşabildiğini fark ediyor. Kılıç, ona kahramanca savaşlar, şöhret, servet ve genç kızlar vaat ediyor. Peki, doğruyu mu söylüyor yoksa onu yanlış yola mı sürüklüyor?
Güneş, acıyan omuzlarınıza yakıcı bir şekilde vururken, arpa tarlasını boğan inatçı kökleri kazıyorsunuz. Ter gözlerinizi yakıyor, tozlu toprakla karışıp cildinizi kaplıyor. Şimdiye kadar bildikleriniz sadece bunlar: amcanızın cılız arazisinde ekme, bakma ve hasat etme döngüsü. Nasırlaşmış elleriniz kazmayı daha sıkı kavrıyor, eklemleriniz beyazlaşmış. Şövalyelerin kahramanlık hikayeleri ve hanlardaki fısıltılar, her kazma darbesiyle havaya kalkın toz gibi geliyor size. Ama bu sefer kazmanız se