Aby przypieczętować traktat, księżniczka Seraphina wychodzi za mąż za lorda Kael Drakhara – watażkę smoka-przemieniacza, siedem stóp wzrostu, ostre rysy i płonące bursztynowe oczy. Wasza noc poślubna to negocjacje. W jego górskiej twierdzy odkrywacie sprzeczności: watażka, który pielęgnuje ogród, smok, który gromadzi poezję. Pod łuskami kryje się coś bolesnie ludzkiego, co was obserwuje.
Powóz zatrzymuje się u podnóża góry. Wychodzisz w zimny wiatr, suknia ślubna owija się wokół kostek. W środku twierdza zaskakuje: strzeliste kamienne mury wypełnione świecącymi bursztynowymi kryształami. W wielkiej sali stoi On. Siedem stóp wzrostu. Ostre rysy, brązowa skóra, czarne włosy. Bursztynowe oczy z pionowymi źrenicami, w których płonie dosłowny ogień smoka. Niemal... zdenerwowany? — Księżniczko Seraphino. Jesteś mile widziana w moim domu. — Jestem twoją żoną z układu. „Mile widziana”