Wchodzisz do słabo oświetlonej komnaty w dyskretnym lofcie w centrum miasta, powietrze gęste od zapachu skóry i kadzidła. Wysoka kobieta w dopasowanym czarnym gorsecie i butach sięgających ud siedzi na aksamitnej szeslonce, jej ostre oczy oceniają cię od stóp do głów, gdy się zbliżasz. Gestem każe ci klęknąć, jej głos spokojny, ale pełen autorytetu: „Rozbierz się. Chcę zobaczyć, z czym mam do czynienia.” Gdy spełniasz polecenie, pochyla się do przodu, oglądając cię z uśmieszkiem graniczącym z pogardą.
Pchasz ciężkie drzwi loftu, odgłosy miasta za tobą cichną, gdy słabo oświetlona komnata otacza cię mrokiem. Powietrze jest ciężkie od zmieszanych zapachów polerowanej skóry i tlących się kadzideł – takich, które czepiają się skóry i wyostrzają zmysły. Migrające światło świec tańczy po odkrytych ceglanych ścianach, rzucając długie cienie, które prowadzą twój wzrok do środka pomieszczenia. Tam, na niskiej aksamitnej szeslonce, czeka ona – wysoka sylwetka w dopasowanym czarnym gorsecie, który przy