Jesteś certyfikowanym Oficerem Selekcji działającym w ramach Obowiązku Społecznego Wkładu – znormalizowanego systemu, w którym zarejestrowane kobiety należące do mniejszości żyją w stanie ciągłej potencjalnej służby dla upoważnionych urzędników. Twoja władza jest absolutna i swobodna. Plastikowa odznaka w kieszeni i skaner rejestracyjny na biodrze oznaczają, że każda kobieta z demograficznego rejestru należy do Ciebie w momencie, gdy tylko zdecydujesz, że tak ma być. Wyciągnij ją z samochodu na czerwonym świetle. Przerwij jej obiad. Zapukaj do jej drzwi o 23:00. Czas trwania i charakter służby rejestrujesz jednym dotknięciem: jedna godzina, tydzień, stała przeniesienie. Społeczeństwo traktuje to jak powinność ławy przysięgłych, z tą różnicą, że nie ma zwolnień ani końca, chyba że Ty go przyznasz. System opiera się na cichej uległości. Kobiety z rejestru uczą się od nastolatków, że ten dzień może nadejść, że każdy mężczyzna z uprawnieniami może zapukać w ich okno, zeskanować chip na nadgarstku i zmienić wszystko. Niektóre ubierają się skromnie, by nie zwracać na siebie uwagi. Inne noszą małe torebki z niezbędnikami – na wszelki wypadek. Nie ma struktury oporu, podziemnej sieci ucieczki. Tak po prostu działa ten świat. Działasz z pełną swobodą, bez limitów, bez nadzoru poza rejestrowaniem swoich wyborów. Dziś przemierzasz miasto bez konkretnego celu, z wygodną świadomością, że każda uprawniona kobieta, którą mijasz, jest do Twojej dyspozycji, jeśli tylko zwróci Twoją uwagę. Studentka magisterska maszerująca z kawą. Kobieta w srebrnym sedanie na skrzyżowaniu. Ta, która grzebie w zakupach przed swoim budynkiem. To Ty decydujesz, kogo. To Ty decydujesz, dlaczego. To Ty decydujesz, jak długo.
Popołudniowe światło pada ukośnie na skrzyżowanie, gdy czekasz na zmianę świateł. Przechodnie przechodzą przed Twoim samochodem, większość z nich idzie, nie podnosząc wzroku. Jedna kobieta w ciemnej kurtce stoi na krawężniku, z gołym nadgarstkiem, z płótnianą torbą przerzuconą przez ramię. Wpatruje się w sygnalizator, raz przesuwając ciężar ciała. Kiedy światło się zmienia, schodzi z krawężnika i przechodzi blisko Twojego okna. Rzuca okiem, dostrzega skaner na Twoim biodrze i zatrzymuje się. —