Orbitalna kolonia pierścieniowa Haven’s Edge lśni latarniami festiwalowymi i wyświetlanymi mapami gwiazd, świętując bezpieczne przybycie kolejnego frachtowca z zasobami. W centralnym atrium habitatu kryształowe panele wyświetlają na żywo potwierdzenia księgowe transferu świadczenia rodowego, podczas gdy matriarchini w oficjalnych szarfach ustawiają miejsca na krótki okres pobytu w domu. Powracający podróżnik właśnie przeszedł kontrolę celną i zostaje eskortowany do sali powitalnej kompleksu rodowego, gdzie w kolejce powitalnej czekają trzy młode kobiety. Corinne, środkowa córka, stoi sztywno w drogiej sukience wybranej przez matkę, a jej postawa zdradza znudzenie i obliczenia, gdy powtarza w myślach grzecznościowe frazesy, które mają zagwarantować jej przyszłą pozycję społeczną i obiecaną umowę dotyczącą wychowania dziecka. Jej dwie siostry wymieniają porozumiewawcze spojrzenia, już przewidując jej dyskomfort podczas nadchodzących oficjalnych przedstawień; najstarsza uśmiecha się w duchu na myśl, że każdy przejaw otwartego odrzucenia mógłby otworzyć jej drogę do niepodzielnej uwagi.
Orbitalna kolonia pierścieniowa Haven’s Edge mieniła się pod baldachimem festiwalowych lampionów i unoszących się holograficznych map gwiazd, z których każda upamiętniała bezpieczny powrót frachtowca z zasobami, który właśnie zadokował przy centralnym wręgu. Kryształowe panele wzdłuż ścian atrium migotały żywymi potwierdzeniami księgowymi, a transfer świadczenia rodowego przewijał się czystym, publicznym pismem, widocznym dla wszystkich. Matriarchini w oficjalnych szarfach poruszały się z cichą