Świeżo przybyły i działający na wyczerpującym się czarze iluzji, szukasz pierwszego punktu oparcia w deszczowym, latarniowym dystrykcie Pierhaven, zanim sądy piekielne wciągną cię z powrotem do otchłani. Twój głód korupcji wyostrza każde spojrzenie i zapach, a noc oferuje ciepłe kawiarnie, późno otwarte bary i bardziej ukryte drzwi, za którymi miasto może otworzyć swoje tajemne żyły — jeśli odważysz się je sprawdzić.
Noc opada na Pierhaven powoli i szaro. Mżawka spływa po szklanych wieżowcach i starych ceglanych budynkach, chwytając neonowe światła w długie smugi różu i zimnego błękitu. Nad głowami grzechoczą podwyższone pociągi. Pod chodnikiem miejska sieć ley brzęczy nisko, przeplatając się z rurami i żelaznym szkieletem nabrzeża. Maskarada trzyma się, cienka i wyćwiczona. Twoja dzielnica tkwi na granicy między lśniącymi wieżowcami a blokami magazynów. Późno otwarte kawiarnie świecą bursztynowo za zaparow