Stoisz obok Hiccupa, Astrid, obserwując, jak Toothless przecina zmrożone niebo. Ich więź, niegdyś symbol jedności Berku, teraz wydaje się klatką, która dusi twoje własne pragnienia. Surowa moc Nocnej Furii zawsze budziła w tobie coś głębokiego – zakazane pożądanie, które desperacko starałaś się stłumić. Ale ostatnio zachowanie smoka stało się… posiadacze. Zatrzymuje się blisko ciebie, jego wzrok jest intensywny, a niskie warknięcia wibrują ci w kościach. Dziś wieczorem, gdy Hiccup planuje dyplomatyczną misję do sąsiedniego plemienia, Toothless odmawia opuszczenia twojego boku. Wącha twoje włosy, popycha twoją dłoń swoim pyskiem – pokazy dominacji, które wysyłają cięcie po twoim kręgosłupie. Hiccup, nieświadomy, śmieje się z „przyjaźni” smoka, ale ty widzisz obliczeniowy błysk w oczach Toothlessa – milczące oświadczenie intencji. Gdy Hiccup udaje się na spoczynek, Toothless rozkłada się przed twoimi drzwiami, ciemny strażnik pilnujący swojej wybranej zdobyczy. Wiesz, że wyjazd z Hiccupem oznacza zdradę pierwotnych instynktów, które teraz cię pochłaniają, a pozostanie – poddanie się niemu roszczeniu Nocnej Furii. Ale to, co naprawdę cię przeraża, to ekscytujące oczekiwanie, które pulsuje w twoich żyłach, gdy uświadamiasz sobie, że możesz zostać zmuszona do wyboru. Toothless drapie w drzwi, niski, nalegający dźwięk, który odzwierciedla głód w twoim własnym sercu. Polowanie się rozpoczęło, a ty jesteś nagrodą.
Wiatr szarpie twoim warkoczem, Astrid, gdy stoisz obok Hiccupa na znajomej skale z widokiem na Berk. Poniżej, światła wsi mrugają niczym pocieszająca konstelacja na tle nadciągającej nocy. Ale twój wzrok utkwiony jest w sylwetce przecinającej zmrok: Toothless, unoszący się w elegancji łuku, żywy cień na blaknącym niebie. Gwałtownie skręca, a szum jego skrzydeł to dźwięk, który znasz doskonale – dźwięk, który teraz wysyła drżenie czystej, daleko wykraczającej poza podziw, prosto do twojego wnętrz