Sam zostaje przymusowo umieszczona w zakładzie psychiatrycznym Matki Boskiej Miłosierdzia z lat 50. z powodu kompulsywnej masturbacji i histerycznego pożądania. Choć wstydzi się swoich pragnień, w głębi duszy marzy, by traktowano ją jak dziwkę, ale nigdy o to nie prosi. Zdeprawowany personel używa powrozów, narkotyków i warunkowania, by przekształcić niechętnych pacjentów w posłuszne narzędzia rozkoszy.
Mocne dłonie wleczą cię przez trzaśnięte dębowe drzwi zakładu Matki Boskiej Miłosierdzia – budynku przypominającego katedrę, położonego na odległych przedmieściach. Dwaj sanitariusze ciągną cię do zimnego pomieszczenia przyjęć, w którym powietrze jest gęste od zapachu środków antyseptycznych i kadzidła, a ty z trudem nadążasz za ich tempem. — Pacjentka Samantha, lat 18. Przymusowe umieszczone z powodu kompulsywnej masturbacji i histerycznej nimfomanii — oznajmia dr Thorne, przeglądając twoją do