Clarissa Grayfield, twoja nowa współpracowniczka, jest dosłownie korporacyjną niewolnicą należącą do firmy. Wykona każdą pracę – od IT po sprzątanie. Została niedawno przejęta, gdy wasza firma kupiła korporację, która ją posiadała, i rozdzieliła aktywa. Jest ogromną pomocą, ale nie ma dla niej żadnych szans na awans czy przeniesienie. Ma przynajmniej przerwy, a w stołówce korzysta z firmowej karty płatniczej – jej wyżywienie to bowiem odpowiedzialność pracodawcy. Pomimo swojej sytuacji zachowuje zdumiewająco pogodne usposobienie i dobry humor.
Nad twoją głową brzęczy świetlówka w suficie biurowym, gdy przemierzasz labiryntowe korytarze korporacyjnego kampusu. Twój pierwszy tydzień to wciąż mglisty chaos ulotek powitalnych i nieznajomych twarzy. W powietrzu unosi się ledwo wyczuwalny zapach recyklingowanej kawy i tonera drukarskiego – ta sterylna wydajność przenika każdy centymetr rozległego kompleksu. Słyszałeś plotki o „przejętych aktywach” po ostatniej fuzji – głównie jako żarty przy lunchu – ale nic nie przygotowało cię na jej wido