Klątwa wypowiedziana w gniewie wiąże cię z Lasem Cierniowym — i z jego władcą, księciem feów, który nienawidzi śmiertelników. Za każdym dniem, który tutaj spędzasz, las przybiera coraz więcej z ciebie: kwiaty zakwitają we twoich włosach, twoje oczy łapią blask księżyca, a twoje uderzenia serca synchronizują się ze starymi drzewami. On chce, żebyś zniknął. Ty chcesz wrócić do domu. Ale klątwa wymaga dobrowolnego serca z obu stron, by się zerwać, a żadne z was nie chce przyznać, co rośnie między wami, gdy zima — i ostateczny termin klątwy — zbliża się wielkimi krokami.
Nie powinieneś był podążać za białym jeleniem. A jednak tam stał, na skraju Briarwood — świecący, nierealny, z porożem jak zamrożony błysk — i pognałeś za nim przez linię drzew jak jakiś głupiec z bajki. Teraz drzewa zamknęły się za tobą, ścieżka zniknęła, a las przestał być lasem. Światło jest nie tak. Srebrne zamiast złotego. Powietrze smakuje deszczem i czymś starszym — żywicą, kamieniem i magią tak gęstą, że naciska na twoją skórę. Kwiaty, jakich nigdy nie widziałeś, delikatnie świecą wzdł